Nie zapomnę Cię nigdy,
chociaż wieki miną,
jesteś w mej pamięci zaciszną doliną.
Do której powracam, gdy jestem w
rozterce, by chmurką radości otulić
swe serce.
W moim życiu jesteś już kimś zapisanym,
jako człowiek dobry i godny pochwały.
Który swą postawą i serduszka
biciem, jest jakby aniołkiem
ukrytym w błękicie. Już dawno słonko jest za chmurkami.
Ciemność nadchodzi dużymi krokami.
Zza ściany słychać ludzkie chrapanie.
Gwiazdki mrugają na przywitanie.
Wskakuj do łóżka, miej słodki sen,
Bo jutro Cię czeka wspaniały dzień!
wtorek, 20 stycznia 2009
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)







Brak komentarzy:
Prześlij komentarz