wtorek, 20 stycznia 2009

Nie zapomnę Cię nigdy,
chociaż wieki miną,
jesteś w mej pamięci zaciszną doliną.
Do której powracam, gdy jestem w
rozterce, by chmurką radości otulić
swe serce.
W moim życiu jesteś już kimś zapisanym,
jako człowiek dobry i godny pochwały.
Który swą postawą i serduszka
biciem, jest jakby aniołkiem
ukrytym w błękicie. Już dawno słonko jest za chmurkami.
Ciemność nadchodzi dużymi krokami.
Zza ściany słychać ludzkie chrapanie.
Gwiazdki mrugają na przywitanie.
Wskakuj do łóżka, miej słodki sen,
Bo jutro Cię czeka wspaniały dzień!

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz